Actueel

Mounir Samuel op de zolder van museum Ons´ lieve Heer op solder.

(Bewerkte LinkedIn tekst)

Mijn generatie was goed vertegenwoordigd in de Ark van Noach, waarmee ‘kapitein’ Mounir Samuel ons dit najaar meenam in een adembenemende ‘cruise naar het einde der tijden’. Bovenin het intieme museum van de schuilkerk Ons’ lieve Heer op Solder schetste hij de verschillende manieren waarop Nederland binnenkort onder water kan lopen en welke gevolgen dat voor onze verwende leventjes zal hebben. Hoop zat in de humor waarmee hij dat deed, een overlevingshumor waarin ouderwets Amsterdamse warmte school.

Ik ben als laatste babyboomer van ons gezin aan de rand van de Jordaan geboren en was nèt 18 toen het lied ‘Vluchten kan niet meer’ van Annie M.G. Schmidt uitkwam (1972). De dreigingen van het Rapport van Rome, de Vietnamoorlog, de Koude oorlog en de atoombom, bepaalden een groot deel van mijn leven en dat van mijn studentengeneratie, die terecht kwam in de eerste grote werkloosheidgolf van de jaren ’80. Maar het lijkt wel of wij sinds 7 oktober 2023 pas écht wakker zijn geworden: in de nachtmerrie van het Europese neo-liberale en koloniale oorlogsverhaal. De Ver van mijn Bedshow (Amerika) is over. En de 35-jarige schrijver/journalist/theatermaker Mounir Samuel weet dit als geen ander te verwoorden.

Merengue

In een geïmproviseerde muzikale one-man-show liet hij zijn publiek voelen wat vluchten betekent. Wat neem jij mee als je 1 ding mag meenemen? En waar ga je heen als het water straks tot deze zolder staat? Ondertussen leerde hij zijn gebiologeerde publiek de Merengue dansen en eindigde met een gloedvol betoog over Artsen in Nood in Gaza. Hij vertelde het verhaal van de Ark van Noach, zoals dat in vele religies en verloren beschavingen voorkomt. En liet zien dat wij zo’n Ark voor anderen kunnen zijn.

De gelovige Mounir Samuel bad tijdens de vernietiging van Gaza tot God met de vraag: wat kan ik nog meer doen dan posten op social media en demonstraties bijwonen? Meteen diende zich via LinkedIn een hulpvraag aan van een jonge arts die onafgebroken werkte in een ziekenhuis in Gaza. De rest is geschiedenis. De journalist Samuel checkte eerst alles wat hij hoorde en vroeg ondertussen zijn contacten op LinkedIn om mee te doen. Zo ontstond de Stichting Artsen in Nood.

Zie: Artsen in nood

Onze briljante kapitein eindigde zijn verhaal met het rondsturen van een emmertje vol houten munten met een barcode. Hij vroeg zijn publiek deze verder te verspreiden en te doneren: 
‘Onze artsen zijn nog steeds in nood. Ze zijn keihard nodig, maar vallen nagenoeg om. Doneer alstublieft. Hun leven vormt ook voor Gaza zelf de laatste levenslijn!’ Mijn goede collagevriendin Doortje Kal nam de overblijvende munten mee naar een feest om ze daar verder uit te delen. Direct doneren kan hier:
Doneren

Na de voorstelling kocht ik een van zijn boeken: Nederland voor de Nederlanders. Mijn antwoord op (extreem)rechts. In 2024 uitgekomen bij Nieuw Amsterdam. Zoals de achterflap zegt: ´In dit persoonlijke en politieke boek ontwart de politicoloog Mounir Samuel de kluwen waarin we verstrikt zijn geraakt, geeft hij antwoorden op de vragen van deze tijd en wijst hij de weg naar een land dat hoop brengt en leven geeft. Een Nederland voor alle Nederlanders.

Ik recenseer geen boeken (meer), maar ik kan wel zeggen dat ik dit werk in een paar dagen uitlas. Goed onderbouwd, meeslepend geformuleerd en evenals de voorstelling realistisch, inhoudelijk en met visie op een nieuwe Nederlands/Europese Verlichting geschreven. Kóópt dat boek!